Karanlık,
Dört bir yanım karanlık
Ne bir ses ne bir ışık
Her taraf karanlık
Toz toprak içindeyim.
Yattığım yer taş gibi hatta taştan da soğuk
Duvarlar örülmüş çevreme
Ne bir kapı ne bir pencere
Ellerimde kelepçe
Oturuyorum bir köşede
İçimde burukluk,benzim soluk,bedenim donuk
Bu hücre bir bilsen ne kadar soğuk
Bırakır mı?
Beni bu dört duvar
Gitmek isterim beni tutar.
Suçum sevmekmiş meğer
Aşk mahkumu oldum.
Cezası işte bu DÖR DUVAR...
